Św. Łucja – dziewica i męczennica

13 XII

Giovanni Battista Tiepolo, Komunia św. Łucji

Święta Łucja, której imię znaczy tyle, co ,,urodzona o wschodzie słońca”, czczona jest szczególnie na Sycylii i w krajach skandynawskich. Postać jej osnuta jest wieloma legendami. Śmierć męczeńską poniosła w Syrakuzach ok. 304 r., przebita mieczem podczas okrutnego prześladowania chrześcijan za cesarza Dioklecjana.
W krajach skandynawskich św. Łucja czczona jest jako patronka szkół żeńskich.
W dniu jej święta, 13 XII, dziewczęta urządzają specjalne wieczornice ku jej czci. Na te okazję ubierają białe suknie i wkładają na głowy wieńce z płonącymi świecami. Tego wieczoru na uroczystą agapę, na którą zaprasza się najbliższych, podawane są na stół specjalnie wypiekane ciastka w formie kotów, które noszą nazwę ,,kotów św. Łucji”. W dniu tym również uroczyście rozpoczyna się w Szwecji Adwent i celebruje początek roku liturgicznego. Wieczór św. Łucji jest dobrą inscenizacją przypowieści Chrystusa o pannach roztropnych i nierozsądnych (Mt 25, 1-13). Płonące świece przypominają lampy roztropnych panien, które razem z lampami zabrały również oliwę w naczyniach, aby stale czuwać, a gdy Chrystus przyjdzie, wejść z Nim na ucztę weselną.

W dniu tym rozpoczyna się wróżenie pogody na cały rok. Każdy dzień od św. Łucji do Bożego Narodzenia odpowiada miesiącowi następnego roku.

Opracowano na postawie:

Bp Józef Wysocki, ,,Rytuał Rodzinny”, Wydawnictwo Duszpasterstwa Rolników, Włocławek 2003;